Bu ülkenin adı Türkiye Cumhuriyeti. İsminde bile “cumhuriyet” geçen bir devletin resmî programlarında, mitinglerinde, törenlerinde cumhuriyetin kurucusuna, Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’e yer verilmemesi; ama Osmanlı’ya, özellikle de II. Abdülhamid’e sık sık atıfta bulunulması… İşte asıl tartışılması gereken mesele budur.
Atatürk, yalnızca bu ülkenin değil, bütün dünyanın saygı duyduğu bir liderdir. Kurtuluş Savaşı’nı başarıyla yönetmiş, emperyalizme karşı destansı bir zafer kazanmış, ardından çağdaş bir devlet kurmuştur. Bugün dünyanın dört bir yanında devlet adamları, bilim insanları ve tarihçiler onun vizyonunu örnek gösteriyor. Türkiye’nin ise kendi kurucusunu görmezden gelmesi, en hafif tabirle büyük bir çelişkidir.
Osmanlı’ya sahip çıkmak elbette yanlış değildir; o da bizim tarihimizdir. Ancak Osmanlı nostaljisini sürekli gündeme getirip Cumhuriyet’i yok saymak, milli kimliği eksiltmek anlamına gelir. Daha da önemlisi, Atatürk’ten söz etmemek yalnızca bir tarih unutkanlığı değil, bir siyasi tercihtir. Çünkü Atatürk demek; laiklik demek, özgürlük demek, eşit yurttaşlık demek…
Bugün iktidar, Atatürk’ü anmaktan kaçındıkça aslında Cumhuriyet’le arasına mesafe koymaktadır. Oysa Cumhuriyet’i yok saymak, bu milleti yok saymaktır. Çünkü Cumhuriyet, Anadolu insanının bağımsızlık hayalinin ete kemiğe bürünmüş hâlidir.
Dünya ülkeleri Atatürk’ü bir “büyük devlet adamı” olarak onurlandırırken, onun kurduğu devlette adının anılmaması ne acıdır! Eğer biz kendi liderimizi unutursak, dünya bize hatırlatır: Mustafa Kemal Atatürk, bu toprakların sonsuza dek silinmeyecek imzasıdır.
Cumhuriyet’in tabelalarda değil, yüreklerde yaşaması için Atatürk’ü konuşmak, anlatmak, sahiplenmek zorundayız. Çünkü Cumhuriyet’in özü Atatürk’tür.
News
